Mijn vriend Chivas en ik

blog_chivas_klein, rhodesian ridgeback, weimaraner

🌈 Weer Samen – Mijn vriend Chivas en ik 🐾

Ik onderbreek mijn gewone avonturenverhalen even, want ik heb groot nieuws. In de hondenhemel heb ik gezelschap gekregen van één van mijn allerbeste vriendjes ooit: Chivas. De grijze tornado zelf. Mijn maatje, mijn broer van een andere moeder. En ja, dames en heren, we zijn weer samen!

Chivas en ik gaan echt way back. Ik kende hem al toen ik nog maar net bij mijn mensen was. Hij was zo’n doldwaze pup – je weet wel, het soort dat eerst rent en daarna pas nadenkt. En ik? Nou, ik vond hem meteen geweldig. Wij deden echt alles samen. Onze vrouwtjes waren ook dikke vriendinnen, dus dat kwam goed uit. Als mijn mensen iets te doen hadden, ging ik naar zijn huis. En andersom ook. Logeerpartijtjes deluxe! Het leven was simpelweg beter met Chivas.

Tot die ene dag op het strand…

Ik zag een hond die verdacht veel op mijn Chivas leek. Dus ik rende erop af, helemaal enthousiast: “CHIVAS!” Maar helaas… het was hem niet. Deze dubbelganger was een beetje chagrijnig en ik kreeg de schrik van mijn leven. Zo erg zelfs, dat ik mijn achterpoot verrekte. Jankend kroop ik terug naar mijn vrouwtje.
Die poot is eigenlijk nooit meer helemaal de oude geworden. En daardoor werd ik iets voorzichtiger, vooral als Chivas weer zijn wilde buien kreeg. Maar vrienden blijven we natuurlijk – altijd.

En toen, vorige maand…

Stond hij ineens voor mijn neus. Gewoon. Aan de poort van de hondenhemel. Die ondeugende blik, die kwispelstaart, precies zoals ik me hem herinnerde. Ik kon het bijna niet geloven. Maar zodra ik het zeker wist, vlogen we elkaar in de poten. Letterlijk. We hebben gerend, gesprongen, gerold, salto’s gemaakt alsof we weer pups waren. Pijn? Vergeten. Moe? Nooit van gehoord. We zijn weer samen. En het is heerlijk.

Dus lieve mensen daar beneden, vooral jullie, onze vrouwtjes:

Niet getreurd. Wij zijn oké. Meer dan oké zelfs. Wij halen kattenkwaad uit, slapen onder de sterren en blaffen naar de maan. De hondenhemel is net dat beetje mooier geworden nu Chivas er ook is.

En eerlijk… ik heb hem al uitgedaagd voor een sprintje. Hij won. Net. Maar ik wil revanche. 😏🐾

Chivas en Dixie
Chivas en Dixie

Poot van Dixie (en vandaag ook van Chivas)

lazydog avatar

7 reacties

  1. Ben van Velzen juli 3, 2025 at 4:27 pm - Reply

    Fraai verhaal over echte vriendschap. De verdrietige ondertoon is duidelijk, maar de vrolijkheid is het duidelijkst verwoord, Troostgevend en leuk verhaal.
    Top gedaan Emmy

    • admin juli 3, 2025 at 7:31 pm - Reply

      Dank je wel, Ben. Het is verdrietig dat ook Chivas moest gaan, zo kort na Dixie. Beiden zijn exact 11 jaar en 2 maanden geworden, alsof het zo moest zijn.

  2. Jolanda Janssen juli 5, 2025 at 9:50 am - Reply

    Graag wil ik je volgen met je prachtige verhalen

    • admin juli 5, 2025 at 9:52 am - Reply

      Wat leuk om te horen, Jolanda! Ik zorg ervoor dat je een berichtje krijgt als de volgende blog online komt. Meestal rond het begin van de maand, al kan dat in de vakantie anders zijn.

    • Dixie de Wilde augustus 7, 2025 at 7:19 am - Reply

      Hi Jolanda, er is weer een blog online van Dixie!

  3. Els augustus 7, 2025 at 6:46 am - Reply

    geweldig weer ja 2 dikke vrienden weer samen daar willen we toch allemaal 100% in geloven toch

Leave A Comment